"THE EVOLUTION OF A PURIFICATION PROCESS"

SEZER TANSUG- Historian of art, art critic and author of many books on Turkish painting and painting in general

The painting of Semra Ozümerzifon can be conceived of as an adventure of the figure in rhythmical movement. She can establish effective ends through her own interpretation of form, reconciling the inevitable relationship between compositional logic and her own emotions. The dynamic functions of the form and movement mutually define each other. They spread all over the canvas the capillary nerves of the physical and spiritual vibrations on which the expression is based.

The symbols of mystical purification, which can always take an important role in an artist's life, are successfully applied to the compositions with perpetual whirling rhythms of dervishes together with musical associations of all kinds. The reflection of the rhythm of movement on the pictorial space presents diverse dimensions of expression, contrasting deep and shallow perceptions. The artist's sensitivity reaches such a fantastic level that the process of expression conveying opposing points of view of the figure reveals a richness of content implying mystical dualities. When contemplated from this angle, application of different perspectives to the dervish compositions gains a special meaning.

The artist is protecting her compositions from personal expressional deviations, a general tendency seen among our country's artists, by depicting local themes, using data based on real observation together with a certain amount of will of self-control. This approach which gives her compositions a fresh appearance is also founded on a constructive stylistic criterion that has influenced deeply a number of our artists. This constructive and expressive approach, also seen in northern European art tradition, is confirmed with another approach of style where the artist depicts the human face as tragic masks in some of her paintings.

Basing the principles of deformation on her own personal struggles may be considered as the sincerity of the artist who is sensitive to the problems of form. Accordingly, the paintings of Semra, with the clues they carry, could be a projection of her dramatic life experiences. This aspect is doubtlessly connected to the decoding of the clues, but the intelligence of a constructivist approach is also valid in the context of these projections.

We find the paintings of Semra in a perpetual lucid development, and we are witnessing the positive results of a maturing compositional sensitivity in her figurative themes. We also think that finding new equilibrium between her themes and compositions Semra can attain further simplicity and dramatic dimensions.

BIR ARINMA SÜRECININ DEVINIMLERI

SEZER TANSUG- Sanat Tarihçisi, sanat elestirmeni, Türk resmi ve resim üzerine birçok kitabIn yazarI

Figürün ritmik bir devinim serüveni olarak algIlandIgI tuvalleriyle Semra Özümerzifon, bir sanatçInIn duyus katmanlarI ile resimsel kompozisyonun olusum mantIgI arasIndaki zorunlu iliskilere, kendi biçim kavrayIsI dogrultusunda etkin hedefler gösterebiliyor. Biçim ve hareketin karsIlIklI olarak birbirlerini belirleyen dinamik islevleriyle resmin omurgasInI olusturan diger tüm göstergeler, ifadenin temellendigi bedensel ve ruhsal titresimlerin sinir uçlarInI yüzeyin her yanIna ulastIrIyor.

Semra Özümerzifon, mistik bir arInmanIn sanatçI yasantIsInda daima önemli bir yer tutabilen simgelerini, mevlevi dervislerinin sürekli dönüs tempolarI ile müzikal çagrIsImlarIn her türlüsüne açIk tutulan kompozisyonlarIna basarI ile malediyor.Devinim tempolarInIn resimsel mekan ölcütlerine yansIyan belirtileri ise, genelde karsIt yönelislerle derinlik ve yüzey iliskilerine aktarIlan farklI ifade boyutlarIna dönüstürüyorlar. SanatçI duyarlIlIgI bazen reel devinim standartlarIndan öylesine farklI bir hIz kategorisine erisiyor ki, ifade süreci figüratif biçimlere yöneltilmis zIt bakIs açIlarI ile mistik düalitelerin bile ima edildigi bir içerik zenginligine kavusuyor. Hem karsIdan, hem de yukardan kusbakIsI görüs açIlarIyla temsil olunan askInlIk hedeflerinin, Mevlevi kompozisyonlarIna uygulanmasI da bu açIdan özel bir anlam kazanIyor.

Semra Özümerzifon, ülkemiz ressamlarI arasInda yaygIn bir egilim ve ilgi alanI olusturan ifadeci akImlara baglI yansImalarI, yerel temalar ve reel gözlem verilerinin yanIsIra belirli bir denetim iradesi ile duygusal sarkmalardan korumaya çalIsIyor. Kompozisyonlara diri bir görünüm kazandIran bu yaklasIm, ülkemiz resim sanatçIlarInda güçlü izleri farkedilen insacI nitelikte bazI üslup kriterlerinde de temelleniyor. Daha çok kuzey avrupa ülkelerinin sanat gelenekleriyle baglantIlI görünen bu ifade ve insa uzlasImI, Semra Özümerzifon'un diger bazi tuvallerinde figür çehresini trajik bir mask olarak belirleyen farklI nitelikte bir üsluplandIrma çabasI ile de çakIsIyor.

Figür sorununa karsI duyarlI bir ressamIn, deformasyon ilkelerini kendi yasantIsInIn zahmetlerinden çIkarmasI, sanatçI içtenliginin bir sonucu olarak gösterilebilir. Bu baglamda Semra Özümerzifon'un resimleri tasIdIklarI ipuçlarI ile dramatik yasantI süreçlerinin bazI izdüsümlerini tasIyor olmalIdIrlar. Bu sorun süphesiz ipuçlarInIn desifre edilmesiyle baglantIlIdIr, fakat insacI bir yaklasImIn akIlcIlIgI bu "izdüsümler" çerçevesi içinde de geçerlidir. Ruhsal ve fiziksel bosalImlarla form ve ifade gevsemelerine firsat verilmemis olmasI da bu akIlcI çerçevenin bir kanItI olarak gösterilebiliyor.

Semra Özümerzifon'un resimlerini açIk bir gelisim sürekliligi içinde buluyor ve gittikçe olgunlasan bir kompozisyon duyarlIlIgInIn, figurative temalar üzerindeki etkin islevine tanIk oluyoruz. SanatçInIn temalarIyla kompozisyonlarI arasInda kurabilecegi yeni dengelerle ifadenin daha yalIn, daha çarpIcI boyutlarIna da erisebilecegini düsünüyoruz.